طراحي چارچوب مدل سازي جريان‌دانش صنعت و دانشگاه

ارتباط كارآمد دانشگاه و صنعت مساله اي است كه محققين حوزه هاي مختلف چه در صنعت و چه در دانشگاه به دنبال يافتن راهكارهايي براي رفع مشكلات آن هستند. در يك دسته بندي مي توان راهكارهاي ارايه شده را مبتني بر سه رهيافت عمل گرا، نهادگرا و ماهيت گرا دانست. راهكارهاي عمل گرا در پي اثربخشي سريع بوده و عمدتاَ با شتابزدگي در عمل نيز مواجه هستند. راهكارهاي نهادگرا به دنبال نقش دادن به نهادهاي واسط نظير دولت به عنوان حلقه مفقود شده ارتباط صنعت و دانشگاه هستند. رهيافت ماهيت گرا صنعت را مظهر فنّاوري يا علم تجاري شده و دانشگاه را توليد كننده دانش مي دانند. اگرچه اين رهيافت ها هريك از زاويه اي به ارتباط صنعت و دانشگاه مي نگرند ليكن همگي قايل به جريان‌دانش مناسب در زمان و مكان ميان دانشگاه و صنعت هستند. در اين مقاله، يك پژوهش توسعه اي و مبتني بر مطالعه كتابخآن‌هاي به انجام رسيده است و از ميان 47 مقاله منتشر شده در مجلات معتبر علمي در حوزه مديريت‌دانش، تعداد 12 مدل استخراج شده و از ميان آن‌ها 4 مدل كه داراي كاربرد عام بوده و اعتبارسنجي آن‌ها نيز گزارش شده بود به عنوان مدل هاي منتخب جهت به كارگيري در ارتباط دانشگاه و صنعت بررسي و مقايسه شده اند. در اين مقايسه تطابق اين مدل ها با رهيافت هاي مذكور مورد بررسي قرار گرفته و استفاده از اين مدل ها در ارتباط صنعت و دانشگاه امكان سنجي شده است. سپس با استفاده از نتايج حاصل از مقايسه، يك چارچوب مفهومي براي مدل سازي جريان‌دانش در ارتباط صنعت و دانشگاه ارايه شده كه با استفاده از آن مي توان يك نگرش جامع به مدل سازي جريان‌دانش در ارتباط صنعت و دانشگاه داشت. اين چارچوب مبتني بر چارچوب زكمن است و چهار جنبه از چارچوب زكمن را از شش منظر و سطح وقوع جريان‌هاي دانشي براي مدل سازي جريان‌هاي دانش ميان دانشگاه و صنعت بررسي مي كند. ارزيابي چارچوب ارايه شده از طريق ارايه مدل جريان‌دانش صنعت و دانشگاه به انجام رسيده است.