بررسي زيبايي شناسانه تاثيرات بصري مينيماليسم در طراحي صحنه تياتر معاصر

The Aesthetic & Visual Minimalist Influnces on the Contemporary Theatrical Staye Designs

بر خلاف اوايل قرن بيستم، امروزه در فرايند زيبايي‌شناسانه طراحي صحنه نمايش تكنيك‌ها، ايده‌ها و فضاهاي اجرايي با تحولي نوين رو به رو هستيم. با حضور آثار و نمايشنامه‌هاي مدرن كه فضاي خاص و ديدگاه متفاوتي عرضه مي‌كند بيش از همه عناصر، فضاي نمايش (طراحي صحنه) جلب توجه مي‌كند به همين سبب طراحان صحنه را بر آن داشته تا از تكنولوژي‌ها و فن‌آوري‌هاي نوين براي ارايه فضايي متفاوت استفاده كنند. از جمله اين فضاها مي‌توان هنر مينيمال را نام برد كه زاييده هنر پاپ است كه با ارايه آثار سه بعدي مطرح و از قطعاتي متفاوت ساخته مي‌شد. اهميت اين هنر به خاطر سنت‌شكني هنرمندان آن دوره هنري بوده است. همه مينيماليست‌ها به شعار «كمترين، هميشه بهترين است» معتقد بودند. مينيماليسم جنبشي است كه به سمت كاستن، با حذف تجليات بيروني به نفع مفهوم يافتن اشيا پيش مي‌رود. اين پژوهش با هدف بررسي كاركردهاي زيبايي‌شناسانه مينيماليسم و اهميت ساختاري و جايگاه طراحي صحنه در دوران معاصر و توجه به كيفيات خاص فضاي نمايش كه ويژگي‌هاي متمايزي را در طراحي‌هاي صحنه بوجود آورده است، در پي پاسخ به اين پرسش است كه: آيا اين شيوه و يا رويكرد در جامعه معاصر پاسخگوي مخاطب تياتر مي‌باشد؟ آيا اين شيوه نگرش مورد استفاده قرار گرفته يا خير و چگونه؟ روش تحقيق مبتني بر رويكرد توصيفي تحليل بوده و در گردآوري اطلاعات از روش كتابخانه‌اي و كاركردهاي فضاي مجازي استفاده شده است. مقاله حاضر در راستاي تبيين كليات پژوهش و مروري بر تاريخچه مينيمال به تحليل انديشه زيبايي‌شناسانه خلق فضاي مينيمال پرداخته است. آنچه از اين پژوهش برمي‌آيد انگاره حفظ اصالت تياتر بر پويايي و تنوع بصري در خلق فضا و تعامل آن با تماشگر تياتر است.

Unlike the early years of 20th century, presently, there have been new techniques, ideas and performance methods evolved in the process of creating aesthetic stage atmosphere. With the presence of modern dramas and works which offer special atmosphere and various attitudes, the dramatic atmosphere (stage design) attracts attention and consequently stage designers have attempted to utilize modern technologies to create different atmosphere. Amongst these atmospheres there is minimal art which is the appendix of pop art made by presenting 3-D works and is created from different components. The importance of this art is the iconoclasm of the artists in this artistic period. All minimalists believed in the slogan “Less is more!”. Minimalism is a movement which progresses towards reduction, by removing external manifestations to the benefit of the concept of finding objects. This research aiming to study the aesthetic functions of minimalism and the structural importance and the situation of stage design in the contemporary era and focusing on the special qualities of the dramatic atmosphere which have created distinctive characteristics in the stage design, seeks to answer the following questions “Does this method and/or approach in the modern society appeals the theatre audience?”, “Has this attitude been used or not; and how?” This research method is based on the descriptive- analytical approach and in collecting the information, library method and virtual atmosphere functions have been utilized. The present essay analyzes the aesthetic thought on creating minimalistic atmosphere in line with clarifying the research generalities and reviewing the history of minimalism. This research displays an image of protecting the authenticity of theatre on the dynamism and visual diversity in creating atmosphere and interaction with the theatre audience.