فراز و فرودهاي شعر كودك و شعر نوجوان ايران در سه دهه پس از انقلاب

نويسنده در مقاله حاضر وضعيت شعر كودك و شعر نوجوان ايران را در سه دهه پس از انقلاب توصيف و تحليل ميكند. محور برخي از پرسشها، جريانهاي شعري، مختصات هر جريان، شرايط اجتماعي، شاعران مهمتر و شاعران جهتدهنده است و چارچوب آن نظري، تاريخي، توصيفي و تحليلي است. اين مقاله نخستين اثري است كه به اين شكل به جريانها، آثار و شاعران سه دهه پرداخته است. بررسي برخي از مختصات دهه شصت (انقلاب و دفاع مقدس، رشد تاليف، تجربهگرايي، غم غربت روستا، غيبت نقد، رواج بيشتر شعر كودك در مقايسه با شعر نوجوان)، هفتاد (ورود مضمون صلح و ميهن، رواج بيشتر ترانه، كاهش تجربهگرايي و رواج بيشتر نقد و نظريه، انشعاب در ميان شاعران) و هشتاد (سنتگريزي، فرديت، تاثيرپذيري از ترجمهها، تعريف جديد از شعر كودك و مخاطب، رواج طنز، توجه به اشيا در برابر مفاهيم) نشان مي دهد شعر كودك و شعر نوجوان، در اين دوران سه جريان متفاوت شعري با مختصاتي نسبتاً مشخص را تجربه كرده است. اين نوع ادبي، هم فراز و فرود داشته، هم از شرايط اجتماعي تاثير گرفته و هم در مجموع، حركتي رو به جلو داشته است.