تحليل روايت اسطوره اي منظومه آرش كمانگير

Analysis of the Mythical Narrative Arash-e Kamāngir

منظومه «آرش كمانگير»، سروده سياوش كسرايي، از نمونه‌هاي خوب اشعار روايي معاصر است كه مي‌تواند از ديدگاه نظريه هاي روايت‌شناسي تحليل و تفسير شود. در اين مقاله براساس نظريه‌هاي تولان، ژنت، گرماس و... علاوه‌بر مواردي چون طرح و پيرنگ، زمان، شخصيت‌پردازي، كانون‌سازي و... به بازنمايي پيوند روايت پردازي كسرايي با ماهيت اسطوره‌اي اين داستان نيز پرداخته‌ايم. بر اين اساس تحليل هاي اين پژوهش در حوزه روايت‌شناسي شناختي نيز وارد مي شود. نتيجه اين پژوهش، آشكاركننده استفاده شاعر از راويان متعدد، در راستاي پيشبرد روايت و برجسته‌سازي شرايط حاكم بر جامعه از طريق شرح كنش كانوني‌سازان و كانوني‌شوندگان پويايي است كه در شكل گيري يك طرح قهرمانانه و اسطوره اي به گونه اي موثر عمل كرده اند. همين روايت پردازي مناسب و هماهنگي آن با بافت حماسي و توصيفات غنايي متن، موجب تاثير و تشخص كاركرد اساطيري، جامعه‌شناسانه و ادبي اثر ماندگار كسرايي شده‌است.