اهداف امنيتي - انتظامي پهلوي اول در طرح اسكان عشاير لرستان

Reza Shah’s Military and security objectives in Lorestan’s nomad Takhteghaapoo plan

در اواخر حكومت قاجار، به علت فقدان نظم و امنيت، كشور به وضعيتي از خودسري و ملوك‏الطوايفي سوق داده شد. در چنين اوضاع آشفته و پر هرج و مرج، رضاخان با توجه به رويكرد نوين انگلستان در قبال تحولات منطقه به قدرت رسيد. هدف وي ايجاد كشوري مدرن و متمركز به سبك ممالك اروپايي بود. در حاليكه چنين هدفي آشكارا با ساختار سياسي- اجتماعي ايلات و عشاير كه مخالف سرسخت تمركز قدرت بودند، در تضاد كامل قرار داشت. در برنامه‌ريزي حكومت مركزي رضاشاه، لرستان به خاطر قرار گرفتن در منطقه‌اي استراتژيك و داشتن ايلاتي كه به مركزگريزي عادت كرده بودند از اهميت ويژه‌اي برخوردار بود. در اين مقاله با استفاده از روش توصيفي- تحليلي سعي شده گوشه‌اي از نكات مبهم و تاريك اين دوره زماني و اقدامات صورت گرفته در اينباره كه از سال 1302ش/1923م تا 1312ش/1933م بطول انجاميد روشن گردد. يافتههاي پژوهش نشان مي‏دهد كه رضاخان براي رسيدن به اهداف خود با استفاده از قواي ارتش و افرادي چون سپهبد اميراحمدي و رزمآرا و با اقداماتي چون رويارويي مستقيم نظامي مانند: اعدام، تبعيد، خلع سلاح، اسكان اجباري و اصلاحاتي مانند: تقسيم اراضي بين ايلات و عشاير لرستان و تاسيس سازمان‌هاي جديدي مثل بانك فلاحتي و با اقدامات فرهنگي تلاش نمود كه خطر آن‌ها را براي حكومت مركزي برطرف سازد.