فعاليت ضد باكتريايي اسانس گياه زنيان بر باكتري هاي Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum و Escherichia coli در محيط كشت آگار مغذي

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺛﺮات ﺳﻮء سموم كشاورزي بر اكوسيستم هاي زيستي، كنترل عوامل بيماريزاي گياهي با استفاده از تركيبات ضد ميكروبي طبيعي از جمله اسانس و عصاره هاي گياهان دارويي امري ضروري به نظر مي رسد. اسانس زنيان غني از تركيبات ضد باكتريايي به ويژه تيمول مي باشد. اين تحقيق با هدف تعيين ميزان حداقل غلظت مهاركنندگيو كشندگي اسانس زنيان روي باكتري Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum به عنوان پاتوژن گياهي و Escherichia coli به عنوان پاتوژن انساني در محيط كشت مغذي انجام گرفت. در اين مطالعه تركيبات شيميايي اسانس زنيان با استفاده از دستگاه GC-MS شناسايي گرديد. اسانس زنيان با غلظت هاي 004/0 تا ۴ درصد درمحيط كشت مغذي تهيه گرديد. فعاليت ضد باكتري اسانس در مقايسه با ديسك آنتي بيوتيك جنتامايسين با استفاده از روش انتشار در آگار تعيين گرديد. حداقل غلظت مهاركنندگي اسانس با استفاده از روش سري دوبرابر رقت لوله اي و حداقل غلظت كشندگي اسانس با استفاده از روش كشت در محيط آگار مغذي تعيين گرديد. قطر هاله عدم رشد در خصوص باكتري پكتوباكتريوم كاروتوورم از 14/0± 7/5 تا 95/0 ± 4/27 ميلي مترو در رابطه با باكتري اشريشيا كلي از 55/0± 4/6 تا 95/0± 1/33 ميلي متر در غلظت هاي 004/0 تا ۴ درصد متغير بود. حداقل غلظت مهاركنندگي و كشندگي اسانس زنيان بر عليه باكتري هاي پكتوباكتريوم كاروتوورمبه ترتيب معادل 5/0% و ۱% و در مورد باكتري اشريشيا كلي به ترتيب معادل 125/0% و 25/0% بود. با توجه به نتايج اين مطالعه به نظر مي رسد كه اسانس زنيان مي تواند جايگزين مناسبي در مقايسه با تركيبات شيميايي در كنترل باكتريهاي بيمارگر گياهي و انساني باشد.