بررسي اثرات عدالت سازماني و جو اخلاقي بر روي استرس شغلي ادراك شده‌ مورد مطالعه: فرودگاه نظامي

انسان، محور و وسيله اصلي توسعه همه‌جانبه است و نيروي انساني موثر، عامل اصلي تداوم، موفقيت و تحقق اهداف سازمان است. در همين راستا به نظر مي‌رسد، عدالت سازماني و جو اخلاقي از عوامل مهم و تاثيرگذار در كاهش ميزان استرس در محيط كار، افزايش بهره‌وري و بهبود عملكرد سازماني ‌باشند. هدف اين پژوهش، بررسي ارتباط بين عدالت سازماني و جو اخلاقي بر استرس شغلي ناشي از محيط كار است. جامعه آماري پژوهش تعداد 100 نفر از كاركنان بخش تعمير و نگهداري يكي از فرودگاه‌هاي نظامي بودند كه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده تعداد 80 نفر انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌هاي مورد نياز در بخش جو سازماني از پرسش‌نامه‌اي سكوويپكر و همكاران(2001)، استرس ناشي از محيط كار از پرسش‌نامه كلر(1984) و عدالت سازماني از پرسش‌نامه نيهوف و مور من(1993) با اندكي تلخيص در سوالات استفاده‌ شده است. از سوي ديگر، براي مناسب بودن پرسش‌نامه‌هاي مذكور در بخش تعمير و نگهداري، تحليل عاملي انجام‌ شده است. روايي و پايايي تحقيق از طريق مدل‌سازي معادلات ساختاري منحصراً نرم‌افزار اسمارت پي. آل. اس مورد تاييد قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي رگرسيون و هم‌بستگي مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه بين استرس ناشي از محيط كار با عدالت رويه‌اي، عدالت توزيعي و جو اخلاقي رابطه‌اي معكوس وجود دارد. با توجه به نتايج به‌دست آمده، استرس ناشي از محيط كار و موضوعات مرتبط با عدالت سازماني و جو اخلاقي سازمان مي‌توانند به‌عنوان عامل اصلي افت بهره‌وري و عملكرد سازماني مورد توجه قرار گيرند؛ ازاين‌رو، پيشنهاد مي‌شود تلاش بيشتر به‌منظور كنترل عوامل رواني و سلامت محيط كار در جلوگيري از افت عملكرد صورت پذيرد. ##