طراحي ابعاد سيستم انتقال آب بين حوضه اي با لحاظ شاخص هاي تصميم گيري در حوضه هاي آبريز مبدا و مقصد

افزايش روز افزون نياز به منابع آب براي تامين مقاصد مختلف، مسئله دست يابي به آب شيرين را با مشكلات و محدوديتهاي فراواني روبرو كرده است. اين مسئله در داخل كشور به دليل عدم همخواني توزيع مكاني منابع آب محدود و نقاط داراي سطح تقاضاي آبي بالا، به صورت جدي تري مطرح مي باشد. در اين ميان انتقال بين حوضه اي آب به عنوان راهكاري براي حل مشكل كمبود آب از ديرباز مطرح بوده است. وجود معيارها و عوامل اثرگذار مختلف و متعدد، مطالعه اين طرح ها را بسيار دشوار نموده است. در تحقيق حاضر، طراحي مطلوب ابعاد يك سيستم انتقال آب بين حوضه اي در قالب مطالعه موردي طرح انتقال آب بهشت آباد از حوضه بالادست كارون به حوضه آبريز گاوخوني با استفاده از مدل برنامه ريزي منابع آب MODSIM در قالب 6 سناريو مورد ارزيابي قرار گرفته است. در ادامه با استفاده از مدل هاي تصميم گيري چند معياره و تئوري مجموعه هاي فازي، سناريوي مطلوب براي انتقال آب بهشت آباد انتخاب و بدين ترتيب توجيه پذيري و حجم آب قابل انتقال در اين طرح مشخص شده است. نتايج مدل شبيه سازي نشان از وجود يك دوره خشك 10 ساله در سري زماني آورد رودخانه هاي حوضه آبريز دارد. لذا نتايج مطالعات در شرايط لحاظ دوره هيدرولوژيك خشك نيز ارائه شده و مورد مقايسه قرار گرفته است. با توجه به اين موضوع، حجم قابل انتقال آب در شرايط لحاظ دوره هيدرولوژيك بلند مدت در حدود 190 و در شرايط لحاظ دوره هيدرولوژيك خشك در حدود 147 ميليون متر مكعب در سال به دست آمده است.