اثر سطوح انرژي و پروتئين جيره بر عملكرد رشد و پروار بزغاله هاي بومي

به منظور بررسي اثر سطوح انرژي و پروتئين جيره بر عملكرد رشد و پروار بزغاله­هاي نر از شيرگرفته، آزمايشي در قالب طرح كاملاً تصادفي با چيدمان فاكتوريل 3×3 با استفاده از 54 راس بزغاله انجام شد. بزغاله ها با نه جيره آزمايشي با سه سطح انرژي (E) قابل متابوليسم 4/2E، 8/2E و 2E مگاكالري در كيلوگرم ماده خشك و سه سطح پروتئين (E) خام 14P، 8/16P و 12P درصد به مدت 90 روز تغذيه شدند. نسبت انرژي به پروتئين جيره هاي مصرفي به ترتيب معادل 1، 2/1 و 8/0 برابر استاندارد NRC بود. در مدت اجراي آزمايش، خوراك مصرفي روزانه ثبت و ضريب تبديل خوراك و افزايش وزن روزانه بزغاله هاي پرواري تعيين شد. نتايج نشان داد بيشترين و كمترين وزن نهائي پروار و افزايش وزن روزانه بزغاله ها به ترتيب در جيره هاي با نسبت 8/16P:8/2E و 14P:2E و با مقادير 7/35 و 5/32 كيلوگرم مشاهده شد (05/0>P). كمترين و بيشترين مقدار ماده خشك مصرفي روزانه به ترتيب در جيره هاي با نسبت 8/16P:8/2E و 12P:2E و به ميزان 788 و 970 گرم مشاهده شد (05/0>P). كم ترين ( بهينه ترين) و نامناسب­ترين ضريب تبديل خوراك به ترتيب با مصرف جيره­هاي با نسبت 8/16P:8/2E و 12P:2E و با مقادير 9/6 و 5/10 حاصل شد (05/0>P). با توجه به نتايج بدست آمده در اين آزمايش، مي­توان گفت انرژي و پروتئين پيشنهادي NRC براي اين اكوتيپ مناسب است.