مطالعه آزمايشگاهي آبشستگي موضعي اطراف سري آبشكن هاي نوع باندال لايك در شرايط آب زلال

حفاظت رودخانه­ در برابر فرسايش و تخريب ناشي از جريان آب با استفاده از آبشكن­ها از جمله روش­هاي متداول در مهندسي رودخانه تلقي مي­شود. در اين تحقيق تاثير آبشكن نوع باندال لايك[1] برروي الگوي فرسايشدر شرايط غير مستغرق مورد بررسي قرار گرفت. آزمايش­ها در شرايط آب زلال و با در نظر گرفتن سه فاصله بين آبشكن، سه زاويه قرارگيري آبشكن و چهار دبي مختلف و در حالت نفوذپذيري 45 درصد انجام گرفت. نتايج نشان داد كه حداكثر عمق آبشستگي اطراف آبشكن اول اتفاق مي افتد. هم چنين در يك عدد فرود ثابت، با افزايش فاصله بين آبشكن ها، ميزان حداكثر عمق آبشستگي كاهش يافت. سپس تاثير زاويه قرارگيري آبشكن نسبت به ساحل با زواياي 60، 90 و 120 درجه بر روي حداكثر عمق آبشستگي مورد بررسي قرار گرفته. نتايج نشان داد كه بيشترين عمق آبشستگي با زاويه 90 درجه و كمترين آن با زاويه 60 درجه به­ وجود آمده است.