تاثير مقادير و روش هاي مختلف كاربرد اس‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍يد بوريك بر عملكرد و درصد پروتيين لوبيا چيتي

Effect of Different Levels and Application Methods of Boric Acid on Yield and Protein Content of Common Bean

بخش عمده لوبيا كاري ايران در خاك هايي با ماده آلي كم و آهك زياد صورت مي گيرد كه طبعاً كمبود بور در چنين خاك هايي زياد مشاهده مي شود. لذا به منظور تعيين بهترين سطح و روش كاربرد بور در زراعت لوبيا آزمايشي بصورت طرح بلوك هاي كامل تصادفي با ده تيمار و سه تكرار به مدت سه سال در ايستگاه تحقيقات كشاورزي اقليد به مرحله اجرا درآمد. نتايج نشان داد بيشترين عملكرد دانه به ميزان 2472 كيلوگرم در هكتار از روش محلول پاشي شاخساره با غلظت 1/0 درصد اسيد بوريك در دو نوبت يك ماه و دو ماه پس از سبز شدن به دست آمد كه تفاوت معني داري با مصرف 025/0 درصد اسيد بوريك در هكتار نداشت. همچنين در روش كود آبياري بيشترين عملكرد دانه به ميزان 2319 كيلو گرم در هكتار از مصرف چهار كيلوگرم اسيد بوريك در هكتار به دست آمد. بنابر اين با توجه به نتايج اين آزمايش محلول پاشي اسيد بوريك با غلظت 025/0 درصد يا مصرف خاكي چهار كيلوگرم اسيد بوريك در هكتار به صورت كود آبياري در زراعت لوبيا در شرايط مشابه توصيه مي شود.

In Iran, most of the soils have high lime with low organic matter content. Therefore, boron deficiency is very probable in the soils. In order to determine the best level and method of boron application in common bean farms, a 3-year field experiment was conducted as a complete randomized blocks design with ten treatments and three replications in Eghlid Agricultural Research Station. The highest grain yield (2472 kg.ha-1) was obtained from foliar application with 0.1% boric acid at two times: one and two months after shooting. This treatment had no significant difference with 0.025% of boron foliar application treatment. In fertigation method, the highest grain yield (2319 kg.ha-1) was obtained by application of 4 kg.ha-1 boric acid. According to the results, foliar application of boric acid at a concentration of 0.025% or soil application of 4 kg.ha-1 as fertigation in the same conditions is recommended.