تاثير جراحي فتورفركتيو كراتكتومي در بهبود حركات لرزشي و كيفيت بينايي در بيماران نزديك بين دچار نيستاگموس مادرزادي

هدف: تعيين تاثير جراحي فتورفركتيو كراتكتومي در بهبود حركات لرزشي و كيفيت بينايي بيماران نزديك بين با و بدون آستيگماتيسم دچار نيستاگموس مادرزادي. روش پژوهش: اين مطالعه، يك گزارش موارد مداخله اي آينده نگر بر روي بيماران مبتلا به نيستاگموس مادرزادي با نزديك بيني بيش تر يا مساوي 1- ديوپتر مي باشد. براي همه بيماران قبل و سه ماه پس از جراحي فتورفركتيو كراتكتومي، معاينات كامل چشمي شامل تعيين حدت بينايي تك و دو چشمي، حساسيت كنتراست و ويديو نيستاگموگرافي (شامل متغيرهاي فركانس، دامنه و شدت نيستاگموس) صورت گرفت و نتايج با يكديگر مقايسه شدند. يافته ها: در مجموع 24 چشم از 12 بيمار با ميانگين سني 2±23 سال، مورد بررسي قرار گرفتند. متوسط عيب انكساري بيماران قبل از عمل به صورت معادل كروي 65/ 1±82/ 2- ديوپتر و آستيگماتيسم 14/ 1±33/ 1- ديوپتر و پس از عمل به صورت معادل كروي 25/ 0±26/ 0- ديوپتر و آستيگماتيسم معادل 51/ 0±31/ 0- ديوپتر بود كه اين تغييرات معني دار بود (P<0.001). حدت بينايي بر اساس واحد لوگمار به صورت معناداري افزايش يافت به طوري كه در ديد تك چشمي از 21/ 0±36/ 0 به 25/ 0±27/ 0 و در ديد دوچشمي از 2/ 0±33/ 0 به 16/ 0±17/ 0 رسيد (P<0.001). ميزان حساسيت كنتراست در فركانس هاي پايين (P<0.001)، متوسط (P=0.001) و بالا (P=0.01) بهبود معناداري داشت. ميزان فركانس، دامنه و شدت نيستاگموس هاي پس از جراحي PRK به طور معني داري كاهش يافت (P<0.001). رابطه معني داري بين ميزان بهبود معادل كروي و بهبود كنتراست و حدت بينايي و شاخص هاي حركتي نيستاگموس مشاهده نشد. نتيجه گيري: جراحي فوتورفركتيو كراتكتومي در بيماران مبتلا به نيستاگموس مادرزادي، ديد تك چشمي و دوچشمي را به طور معناداري افزايش داد. هم چنين حساسيت كنتراست و شاخص هاي حركتي نيستاگموس ( فركانس، دامنه و شدت) به ميزان قابل توجهي پس از انجام جراحي در بيماران مبتلا به نيستاگموس مادرزادي بهبود يافت.