تاثير 8 هفته تمرينات ثبات مركزي با توپ سوئيسي بر تعادل فوتباليست هاي 12 تا 15 سال

زمينه و هدف: هدف اين پژوهش بررسي تاثير 8 هفته تمرينات ثبات مركزي با توپ سوئيسي بر تعادل فوتباليست هاي نوجوان بود. روش تحقيق: از بين كليه ورزشكاران فوتباليست 12 تا 15 سال حاضر در مدارس فوتبال شهر لاهيجان، 30 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه كنترل و تجربي قرار گرفتند. گروه تجربي برنامه تمريني شامل تمرين هاي مرتبط با ثبات مركزي را به مدت 8 هفته با تكرار 3 بار در هفته، به اجرا درآوردند. در چهار هفته اول، تمرينات مذكور، 2 بلوك 5 كوششي و در چهار هفته دوم، 2 بلوك 10 كوششي بود؛ در اين مدت گروه كنترل تنها در كلاس هاي فوتبال شركت داشتند. تعادل ايستا و پويا به ترتيب با آزمون ايستادن لك لك و آزمون تعديل شده ستاره (Y) ارزيابي گرديدند. پس از بررسي طبيعي بودن توزيع ميانگين داده ها با آزمون كولموگروف - اسميرنوف، از آزمون t مستقل و وابسته براي مقايسه تغييرات بين گروهي و درون گروهي استفاده گرديد و سطح معني داري 05/0p <درنظر گرفته شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه اختلاف معني داري در تعادل ايستا بين دو گروه در پس آزمون وجود ندارد (0/91=P). در تعادل پويا اختلاف معني داري در دو جهت خلفي خارجي (0/04=P) و خلفي داخلي (0/002=P) در گروه تجربي پس از تمرينات مشاهده شد، اما در جهت قدامي پيشرفت معناداري بدست نيامد (0/33=P). نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين تحقيق مربيان و معلمان مي توانند از تمرينات ثبات مركزي براي بهبود تعادل پويا در افراد نوجوان استفاده نمايند، وضعيتي كه با بهبود اجرا، يادگيري بهتر، و كاهش آسيب هاي ورزشي همراه خواهد بود.