تاثير تمرينات طناب زني بر شاخص هاي آمادگي جسماني پسران 12-9 ساله داراي اضافه وزن و چاق

زمينه و هدف: رشد چاقي مرتبط با كاهش فعاليت بدني باعث شده تا روش هاي گوناگوني براي افزايش فعاليت بدني روزانه ي كودكان در نظر گرفته شود. هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير 8 هفته تمرينات طناب زني بر آمادگي جسماني دانش آموزان 12 – 9 ساله پسر داراي اضافه وزن بود. روش تحقيق: از بين دانش آموزان مدارس ابتدايي شهرستان سنندج در سال تحصيلي 92 – 91، تعداد 240 دانش آموز 12 – 9 ساله پسر به صورت خوشه اي انتخاب شده و از ميان آن ها، تعداد 30 نفر به صورت تصادفي در دو گروه تجربي و كنترل قرار گرفتند. افراد حاضر در تحقيق داراي اضافه وزن يا چاق بودند. تمرينات 3 روز در هفته و به مدت 8 هفته براي گروه تجربي برگزار شد؛ اما گروه كنترل غير از كلاس هاي عمومي تربيت بدني، فعاليت بدني منظم ديگري نداشتند. شاخص هاي تركيب بدني، استقامت قلبي- تنفسي، استقامت عضلاني و انعطاف پذيري شركت كنندگان قبل و پس از 8 هفته مداخله با آزمون هاي استاندارد ارزيابي شدند. اطلاعات جمع آوري شده با روش هاي آماري t وابسته و t مستقل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند و سطح معني داري p ≤ 0.05 منظور گرديد. يافته ها: در گروه تجربي بهبود معناداري در وزن، درصد چربي، شاخص توده بدن، آمادگي قلبي– تنفسي (0/0001>p)، نسبت دور كمر به لگن (0/03>p)، استقامت عضلاني (0/001>p) و انعطاف پذيري (0/002>p) به دست آمد. همچنين، بين دو گروه نيز در تمامي متغيرها، اختلاف معناداري به نفع گروه تجربي وجود داشت (0/05>p). نتيجه گيري: تمرينات اينتروال طناب زني بر آمادگي جسماني مرتبط با سلامتي دانش آموزان 12-9 ساله داراي اضافه وزن يا چاق ، تاثير مطلوبي دارد.