بررسي و تبيين مفهوم «انسان متعالي» از منظر قرآن كريم

انسان به عنوان اصلي‌ترين موجود در جهان آفرينش و به سبب دارا بودن ويژگي‌هاي خاصّ خود، همواره به نوعي محور توجّه انديشمندان مختلف بود و هر گروه با توجّه به بينش‌هاي خاصّ خود، شناخت انسان را مورد بحث و بررسي قرار داده است.جامع‌ترين و در عين حال، مطمين‌ترين راه شناخت انسان، رجوع به خالق او و بهره‌گيري از منابع الهي در اين زمينه است. اين مقاله با استفاده از اين منابع و با روشي تحليلي ـ توصيفي به بررسي ويژگي‌هاي انسان و آفرينش او نموده، سپس به جستجوي تعريف مصطلح «انسان» از منظر قرآن پرداخته است و بر اساس همين تعريف، عوامل سير انسان و باريابي او به مقام «انسان متعالي» و موانع صعود و تعالي وي را تبيين مي‌نمايد. با دقّت در آيات قرآن كريم چنين دريافت مي‌شود كه انسان به عنوان «احسن المخلوقين»، موجودي است كه از نظر آفرينش با ساير موجودات عالم هستي متفاوت مي‌باشد و با استعانت از علوم و معارف وحياني و ايمان و اعتقاد صحيح، قادر به باريابي به مقام خليفهاللّهي مي‌باشد.