اثر تمرين هوازي بر خستگي و كيفيت زندگي زنان مبتلا به مولتيپل اسكلروز

Effect Aerobic Exercises on fatigue and quality of life in Women with Multiple Sclerosis

چكيده مقدمه: بيماري مولتيپل اسكلروز يك بيماري مزمن و خودايمن است. ضعف عضلاني و خستگي در اين بيماران، باعث كاهش فعاليت هاي زندگي و كيفيت زندگي افراد مبتلا مي شود. هدف: هدف از پژوهش حاضر تعيين تاثير تمرين هوازي بر ميزان خستگي و كيفيت زندگي زنان مبتلا به مولتيپل اسكلروز بود. روش كار: تعداد 15 نفر با ميانگين سن 15/8±14/34 سال از زنان مبتلا به مولتيپل اسكلروز با درجه ناتواني كمتر از 4 بر اساس ابزار Expanded Disability Status Scale (EDSS) در اين مطالعه مقدماتي شركت كردند. اين افراد به طور تصادفي در دو گروه گواه (هفت نفر) و آزمايش (هشت نفر) قرار گرفتند. در گروه آزمايش فعاليت هوازي به مدت هشت هفته، سه روز در هفته، هر روز 20- 40 دقيقه و با شدت 60- 80 درصد حداكثر ضربان قلب بر روي تردميل انجام شد. قبل و بعد از دوره تمريني، پرسشنامه هاي خستگي Modified Fatigue Impact Scale-5 (MFIS-5)، كيفيت زندگي (SF-36) و همچنين استقامت راه رفتن براي ارزيابي اثر تمرينات هوازي مورد استفاده قرار گرفت. نتايج: تجزيه و تحليل يافته ها نشان داد كه هشت هفته تمرين هوازي موجب بهبود كيفيت زندگي بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروز شده است (01/0p=). علاوه براين، برنامه تمريني فوق موجب كاهش معنادار خستگي در گروه آزمايش شده (001/0p=)؛ درحالي كه خستگي در گروه گواه افزايش يافته بود. همچنين، استقامت راه رفتن در نتيجه ي هشت هفته تمرين هوازي، در گروه آزمايش به طور معنا داري افزايش يافت (001/0p=)؛ اما، در گروه گواه كاهش معناداري يافت (04/0p=). نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين پژوهش مي توان بيان كرد كه فعاليت بدني مخصوصا" تمرينات هوازي، مي تواند به افزايش استقامت راه رفتن و بهبود كيفيت زندگي بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروز منجر شود و همچنين ميزان خستگي افراد مبتلا را كاهش دهد.

Abstract Introduction: Multiple Sclerosis Multiple Sclerosis is a chronic and autoimmune disease. Muscle weakness and fatigue leads to decreased functional capacities and diminished quality of life in Multiple Sclerosis patients. Objective: The purpose of this study was to determine the effect of aerobic exercises on fatigue and quality of life in women with Multiple Sclerosis. Methods: Fifteen women with Multiple Sclerosis (aged 33.68±8.22 years) and Expanded Disability StatusScale < 4 participated in this study. Subjects were randomly divided to experimental (8 patients) and control group (7 patients). The experiment group went through Modified Fatigue Impact Scale-5 aerobic activity for 8 weeks, 3 days/week, 20-40 min/day, with 60-80% of maximum Heart Rate on treadmill. Modified Fatigue Impact Scale-5 questionnaire on fatigue and quality of life (SF-36) and additionally, walking endurance of subjects were measured before and after program in both experimental and control groups. Results: Data analysis showed that the aerobic exercise led to improvement of quality of life in MS patients (P=0.001). Therefore, the exercise program led to a significant decrease in fatigue in experimental group (P=0.001); while fatigue increased in control group. Additionally, after the 8-week aerobic activity, walking endurance increased significantly in experimental group (P=0.000); and decreased significantly in control group (P=0.04). Conclusion: Considering study results, it can be stated that aerobic exercises may increase walking endurance and improvement of quality of life of Multiple Sclerosis patients and decrease fatigue.