كنترل تداخل و افزايش ظرفيت در يك شبكه LTE با ايجاد اختلاف فاز بين سيگنال هاي ارسالي

با توجه به ورود شبكه هاي جديد در كشور از قبيل LTE و وايمكس كه مبتني بر OFDM مي باشند، نياز به تحقيق و پژوهش و همچنين بررسي عملكرد اين شبكه ها، امري اجتناب ناپذير است. در اين مقاله ما به بررسي عملكرد طرح هاي تخصيص فركانسي مختلف در يك شبكه LTE مي پردازيم. ابتدا كارايي طرح هاي تخصيص فركانسي از قبيل استفاده مجدد با ضريب 1، استفاده مجدد با ضريب 3، استفاده مجدد فركانس جزئي، سكتوربندي، تقسيم ناحيه سلول و استفاده مجدد فركانس نرم را بررسي مي كنيم و سپس با ايجاد اختلاف فاز بين دو سيگنال ارسالي در يك كانال MISO در استاندارد LTE و تركيب آن با برخي از اين طرح ها مانند سكتوربندي و تقسيم ناحيه سل همراه با سكتوربندي، تداخل را در چنين شبكه هايي به طور قابل ملاحظه اي كاهش مي دهيم. نتايج شبيه سازي نشان مي دهد كه ايجاد اختلاف فاز بين سيگنال ها (كه به آن طرح پيش كدكنندگي مرتبه 1 مي گويند) در يك كانالMISO ، به دليل چرخش الگوي تشعشعي آنتن بسته به موقعيت كاربر متحرك و همچنين طرح استفاده مجدد فركانس نرم به دليل تخصيص كامل حامل هاي فركانسي OFDM به هر سل و ارسال با توان كمتر براي كاربران مركز سل، به بهره قابل ملاحظه اي در ظرفيت و تداخل كل شبكه در ترافيك هاي مختلف منجر مي گردند.