بررسي ارتباط مولفه‌هاي جمعيت‌شناختي با رضايتمندي مراجعان به دفاتر خدماتي پليس+10

نيروي انتظامي (پليس) ايران در راستاي جامعه‌محوري و رضايت هر چه بيشتر مردم، بخشي از خدمات خود را با حفظ ملاحظات امنيتي، با عنوان دفاتر خدماتي پليس+10(دفاتر خدمات الكترونيك انتظامي) به بخش خصوصي واگذار كرده است؛ بنابراين به‌منظور مديريت منابع و تصميم‌گيري دقيق‌تر در مورد ارتقا و بهبود كيفيت خدمات دفاتر پليس+10 در جهت رضايت‌مندي مردم، بررسي وضعيت دفاتر، از منظر جمعيت‌شناختي نيز حايز اهميت خواهد بود. اين مقاله با ديدگاهي جمعيت‌شناختي به بررسي رضايت مراجعه‌كنندگان به دفاتر خدمات الكترونيك انتظامي ايران (پليس+10) پرداخته است. پژوهش حاضر از نوع هدف، كاربردي و از نظر روش و ماهيت از نوع توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش را كليه مراجعان به دفاتر پليس+10 شهر تهران تشكيل مي‌دهند. براي تعيين تعداد دفاتر مورد نظر، از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي متناسب با حجم، تعداد 45 دفتر شهر تهران و براي نمونه‌گيري آماري از اين دفاتر، از روش تصادفي ساده استفاده و به تعداد 420 نفر، انتخاب شدند. داده‌هاي مورد نياز از طريق پرسش‌نامه محقق‌ساخته، پس از اطمينان از پايايي و روايي آن، جمع‌آوري و با استفاده از نرم‌افزار Spss، مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه بين جنسيّت، وضعيت تاهل، سن، سابقه كاري و وضعيت اشتغال با رضايت مراجعه‌كنندگان به دفاتر پليس+10 به دليل بيشتر بودن مقدار معناداري آنها از 05/0، ارتباطي وجود ندارد، ولي بين تحصيلات، با رضايت‌مندي مراجعان به دفاتر پليس+10 ارتباط معناداراي وجود دارد ##