تناسخ از منظر قرآن و عرفان

غرض از اين نوشته شرح مختصر احوال و آثار فخر رازي (544ـ606 ه‍) و نقل متن «كتابٌ فِي الْحُبِ» او از مجموعه «سفينه تبريز»و ترجمه آن است كه در ميان «رساله العشق ها» مطالبي نو و آرائي ويژه دارد؛ امام فخر رازي، تعبير و تعريف لفظي عشق را كه در فكر بشري جولان و در خيال انساني دوران دارد و موجب سلب اختيار و محور سوم و آثار مي شود و به اضمحلال حب در محبوب و طلب در مطلوب مي گردد، غيرممكن مي داند و بر اين عقيده است كه محب در حب و عاشق در عشق غرق مي شود و اگر الهي باشد به عالم مثال صعود مي كند و اثر و خبري از محب يا عاشق باقي نمي ماند، بايد عشق را متوجه خداي يگانه كرده و از التفات به زاينده و زاده و هر آنچه مادي است خودداري نمود؛ چون عشق حالتي است كه در دوران آدمي پديد مي آيد و دارنده اين پديده را از تشخيص و تميز ميان رنج و راحت و تاريكي و روشنايي بازمي دارد و گاهي باعث مرگ او مي شود.