زبان و بيان صوفيانه در بحرالحقيقه شيخ احمد غزالي

اين مقاله، برگرفته از پژوهشي در باب زبان صوفيانه نثر بحرالحقيقه شيخ احمد غزالي است. در اين مقاله برآنيم كه نحوه انتقال مفاهيم عرفاني شيخ را از رهگذر كلام بليغ و هم چنين سبك و شيوه نگارشي او را در اين متن بررسي كنيم. بنابراين، پس از نگاهي كوتاه به زبان صوفيانه و ويژگي هاي آن، صورت هاي خيالي متن بحرالحقيقه در پيوند با انتقال معاني، در ساختارهاي تشبيه، استعاره، كنايه و برخي از آرايه و از آن جمله پارادوكس و اغراق، استخراج و طبقه بندي شده است. در تمام متن كوشيده ايم پيوند ميان معني و لفظ در كلام شيخ گسسته نشود، تا كاركرد نقش ارتباطي و زيبايي آفرين زمان، در كنار هم؛ در اين متن، نموده شود.