بررسي مراتب تجلي خداوند از ديدگاه عرفان قبالا

تجلي يكي از مباحث مهم خداشناسي در عرفان نظري ،به معناي نمايان شدن و ظهورذات در اسماء و صفات است . نظريه تجلي يا ظهور مورد توجه مكاتب مختلف بوده است ؛از جمله اين مكاتب :سنت عرفاني يهودي )قبالا( است.در اين سنت خدا داراي دو وجه متعالي(اِن سُوف) و وجودي(اسماءوصفات) است؛وجه وجودي از وجه متعالي صادر مي شود؛ ومراتب تجلي خداوند از بالا به پايين را نشان ميدهد. اين مراتب ده گانه تجلي را سَفيرا يا سفيروت مي نامند. سفيروت ها را به شكل انسان، درخت يا شمعداني هفت شاخه وسه گره نشان مي دهند. دهمين و آخرين سفيره ملكوت يا شَخينا ناميده مي شود واز آن به معني نور و جلال خداوند يا حضور او در عالم ياد مي كنند. در اين مقاله به بررسي مراتبتجلي خداوند از ديدگاه عرفان قبالا كه مهم ترين مكتب عرفان يهودي است؛با هدف اثبات توحيد در اين سنت پرداخته مي شود.با توجه به اين مطلب كه قبالاييان براي حفظ تعالي خداوند از عالم ،قائل به واسطه در خلقت شده اند ؛در نتيجه اين واسطه چيزي جز اولين مرتبه تجلي حق نيست و آن ها خلقت را بر اساس مراتب تجلي الهي يعني تجلي خاص شرح مي دهند.