بررسي نظريه حداقلي دين در حوزه اخلاق

يكي از مسايل جديد كلامي، «رابطهدين و اخلاق» است.اين مسئله را از زواياي متعددي مي توان بررسي كرد. اين تحقيق به يكي از ابعاد آنكه جنبه كاربردي دارد يعني تاثير دين بر اخلاق ،مي پردازد. اين نوشتار با روش مطالعه كتابخانه اي ، در صدد رد نظريه اي است كه معتقد است دين به ارزش هاي فرعي(خادم) كه حجم عظيم اخلاق را تشكيل مي دهند، نمي پردازد.اين پژوهش مي كوشد نقش هاي مهم و اساسي دين در حوزه اخلاق و نسبت به ارزش هاي اصلي و فرعي در سه حوزه «معرفت»، «توجيه» و «معيار»ترسيم نمايد .دين در تبيين خوبي و بدي و هم چنين ذكر احكام جزيي اخلاقي ،عقل را ياري رسانده و اهداف اخلاقي را بيان مي نمايد ؛ تحسين و تقبيح خداوند به عنوان ناظر آرماني،رفتار اخلاقي را موجه مي سازد.دين،قرب و رضايت خداوند را به عنوان معيار نهايي دراخلاق معرفي مي كند.همچنين دين درتربيت اخلاقي و توانبخشي ، نقش اساسي دارد.