تاثير توجه متمركز بر خود بر سوگيري حافظه در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعي

هدف اصلي مطالعه­ي حاضر مقايسه اثر توجه متمركز بر خود بر سوگيري حافظه در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعي است. براي انجام اين پژوهش 45 نفر از دانشجويان پسر دانشگاه تبريز كه نمره بالاي خط برش مقياس هراس اجتماعي كانور داشتند، در مطالعه شركت داده شدند. روش نمونه گيري بصورت دسترس بود. شركت كنندگان به طور تصادفي به سه تقسيم شدند: دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل. براي همه­ي آزمودني­ها، كلمات داراي بار هيجاني، براي به خاطر سپردن، ارائه مي­شد. در حين آزمايش در يكي از گروه­ها از طريق بازخورد كاذب، افزايش توجه متمركز بر خود و در گروه ديگركاهش توجه متمركز بر خود ايجاد شد و گروه كنترل بازخورد غيرمرتبط دريافت كردند. در مرحله بعد واژه­هاي هيجاني قبلي به همراه يك سري كلمات ديگر به آزمودني­ها ارايه شد تا آنها را بازشناسي نمايند. سوگيري پاسخ (ß) و حساسيت پاسخ(dʹʹ) ، براي بازشناسي كلمات هيجاني با استفاده از تئوري تشخيص علامت محاسبه و داده­ها با استفاده از تحليل واريانس چند متغيره تحزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه تفاوت معناداري در حساسيت پاسخ در بين سه گروه وجود دارد، اما تفاوت معناداري در سوگيري پاسخ در بين گروه­ها يافت نشد. مبتني بر يافته­هاي اين پژوهش، حساسيت افراد دچار اضطراب اجتماعي به انگيختگي دروني در مواجهه با موقعيت­هاي استرس­زاي اجتماعي و سوگيري حافظه اين افراد تاييد مي گردد.