اثربخشي آموزش مهارتهاي تنظيم هيجاني در كاركردهاي اجرايي و راهبردهاي تنظيم هيجاني در نوجوانان در معرض خطر

مقدمه: مشكلات تنظيم هيجان مي تواند باعث بروز اختلالات عمده در كودكان و نوجوانان شود. از آنجايي كه بدتنظيمي هيجاني نقش عمده اي در مشكلات درون ريزي و برون ريزي شده ي كودكان و نوجوانان دارد، از اين رو دوره نوجواني فرصت مهم براي تغييرات در تجارب عاطفي، تنظيم هيجاني و همچنين افزايش آسيب هاي رواني و تغييرات فراگير در روابط اجتماعي است. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش مهارت هاي تنظيم هيجاني در بهبود كاركردهاي اجرايي و راهبردهاي تنظيم هيجاني نوجوانان در معرض خطر است. روش: روش پژوهش از نوع آزمايشي است كه از پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل استفاده شده است. 24 نوجوان دختر از مناطق پرخطر شهر تهران به شيوه انتخاب در دسترس به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايش، برنامه ي آموزش مهارت هاي تنظيم هيجاني براساس مدل رفتاردرماني ديالكتيك كه از راهنماي درمان لينهان اقتباس شده بود را به مدت 8 جلسه ي گروهي دريافت كردند، درحالي كه گروه كنترل تا پايان اجراي طرح هيچ گونه مداخله اي را دريافت نكردند. يافته ها: آموزش مهارت هاي تنظيم هيجاني باعث افزايش نمرات راهبردهاي سازگارانه و كاهش نمرات راهبردهاي ناسازگارانه تنظيم هيجاني شد. همچنين در متغير كاركرد اجرايي باعث افزايش تعداد كوشش هاي صحيح و طبقات تكميل شده نسبت به گروه كنترل شد. نتيجه گيري: آموزش مهارت هاي تنظيم هيجاني مي تواند در تعديل و اصلاح واكنش هاي هيجاني نوجوانان موثر باشد و همچنين بر فرايندهاي شناختي درگير نيز تاثير بگذارد.