مفهوم عشق از ديدگاه مولانا و يونس امره

Comparative Study of Love from Rumiʹʹs and Yunus Emrehʹʹs Viewpoint

عشق يكي از اصول و آموزه‌هاي اساسي در جهان‌بيني عرفاني اكثر عرفاست. بسياري از آن‌ها عشق را شرط اساسي در سير و سلوك براي وصول به حق و رسيدن به معرفت و يقين مي‌دانند. در مكتب مولانا نيز اين مساله از جايگاه والايي در رسيدن آدمي به كمال و شناخت ذات احديت برخوردار است. با توجه به تاثّر شديد يونس امره( شاعر عارف ترك) از مكتب و ايديولوژي مولانا، اين مقوله در اشعار وي نيز از اهميت بسزايي برخوردار گشته و به نقطه محوري در انديشه و تفكر او تبديل شده است؛ لذا در اين مقاله برآنيم تا به بررسي تطبيقي اين مفهوم با استناد به اشعار عرفاني مولانا و يونس امره بپردازيم. در حقيقت هدف ما تحليل ديدگاه‌هاي مشترك و متفاوت هر دو شاعر نسبت به عشق و ماهيت آن است.

Love is one of the basic principles and teachings in most mysticsʹ worldviews. Many of whom take love as the essential condition in the spiritual journey toward the almighty and achieving cognition and certainty. In Rumiʹs school of thought this has a lofty position for human being achieving the perfection and cognition of the almighty essence. Because of the high impression of Rumiʹs school of thought and ideaology on Yunus Emrah (Turkish mystic poet, this concept has a remarkable significance and has appeared to be a turning point for his thoughts and mentality. Thus, this paper tries to present a comparative study of the concept of love on accounts of the mystical poetry of Rumi and Yunus Emrah. In fact, the goal is to analyze the common and different viewpoints of the two poets towards love and its nature.