تاثير نوع الكترود و تعداد پاس بر خواص سايشي و ريزساختار روكش ايجاد شده به روش زير پودري بر روي فولاد كم آلياژ 42CrMo4

اغلب، فولاد كم آلیاژ 42CrMo4 را برای تولید قطعاتی كه در معرض سایش فلز با فلز قرار دارند، مانند چرخهای جرثقیل، مورد استفاده قرار می دهند. اما بعد از مدتی كه این قطعات در شرایط كاری قرار گرفتند به علت سختی پایین، مقاومت به سایش كمی داشته كه در اثر سایش، ابعاد قطعه كاهش و نیاز به بازسازی دارد. به همین منظور با استفاده از فرآیند روكش سخت، روكشهای سخت ایجاد نموده تا قطعات مجدداً مورد استفاده قرار گیرند. در این تحقیق لایه های روكش سخت پایه C-Cr-Fe بر روی سطح فولاد كم آلیاژ 42CrMo4 با استفاده از فرآیند جوشكاری زیرپودری ایجاد شده است و ریزساختار، سختی و مقاومت به سایش روكشهای ایجاد شده توسط سه نوع سیم جوش طبق استانداردDIN 8555  باكدهای UP6-GF-50، UP6-GF-55 و UP6-GF-50-C به صورت یك پاس و دو پاس مقایسه شده اند. بررسی های انجام گرفته توسط میكروسكوپ الكترونی روبشی و پراش پرتوی X بر روی روكش ها حاكی از حضور فاز مارتنزیت، آستنیت و كاربیدهای C6 23(Fe, Cr) بودند. همچنین با مقایسه بین نمونه های تك پاس و دو پاس مشاهده گردید كه تركیب شیمیایی (درصد وزنی) نمونه های دو پاس بیشتر می باشد كه باعث افزایش درصد حجمی فازها در نمونه دوپاس شده است. نتایج آزمون سختی از سطح روكش نشان دهندۀ افزایش سختی روكش ایجاد شده (حدود RC 43-38) نسبت به نمونة بدون روكش (RC 25) می باشد. بررسی های به عمل آمده بر روی تصاویر میكروسكوپ الكترونی روبشی سطوح سایش همراه با طیف سنجی تفكیك انرژی نشان دهندة سایش از نوع چسبان و تریبوشیمیایی در نمونة دارای روكش با سختی بالا می باشد.

-