اهميت مديريت زمان در استراتژي و مهندسي توليد

بدون شك موفقيت يا شكست هر سازمان در گرو توانايي آن در تعريف راهبردي اثربخش به‌منظور كسب مزيت رقابتي پايدار جهت خلق ارزش‌هاي بلندمدت است. به‌منظور كسب قابليت رقابت‌پذيري لازم است تا مديران هر شركت يا سازمان با اخذ تصميمات مناسب در حوزه‌هاي تصميم مهندسي توليد و عمليات، اهداف عملكردي مجموعه تحت اشراف خود همچون سرعت و انعطاف را تامين كنند. شركت‌هايي كه روزگاري از طريق كاهش هزينه، تمايز، صرفه‌جويي و كيفيت رقابت مي‌كردند، امروزه به‌دنبال كسب مزيت رقابتي به‌واسطه راهبردهاي مبتني بر زمان هستند. در اين مقاله، ضمن تبيين مفهوم و اهميت مديريت زمان در فرايندهاي توليد و ضرورت اولويت‌دادن تحليل‌هاي راهبردي بر فناوري، اهداف و راهبردهاي سه‌گانه مبتني بر زمان تشريح مي‌شود. در ادامه، ساخت و توليد مبتني بر زمان، به‌عنوان راهبردي مبتني بر زمان براي شركت‌هاي توليدي معرفي مي‌گردد. پس از تبيين راهبردهاي بنيادين كاهش زمان چرخه؛ يعني حذف و موازي‌سازي، چارچوبي متشكل از شش فعاليت اعم از ساده‌سازي، استانداردسازي، يكپارچه‌سازي، دسترسي و كنترل، در ساخت و توليد مبتني بر زمان، به‌عنوان ابزارهايي براي كاهش زمان تناوب ارايه مي‌شود.