ارزيابي ميزان تاثير روابط رسمي و غير رسمي سازماني در تسهيم دانش زنجيره تامين

انقلاب اطلاعاتي و ظهور اشكال جديد ارتباطات سازماني و افزايش انتظارات مشتريان درزمينه هزينه محصولات و خدمات،‌ كيفيت، شرايط تحويل، فناوري و طول دوره تعهد شده با توجه به رقابت فزاينده در بازارهاي جهاني و امثالهم، ازجمله عواملي است كه باعث تغيير سيستم‌هاي سنتي خريد و تدارك و حركت به سمت سيستم‌هاي مدرن مديريت زنجيره تامين در دنيا گرديده است. پژوهشگران و متخصصان تلاش مي‌كنند دريابند كه چگونه منابع دانش به‌صورت موثري گردآوري و مديريت مي‌شود تا بتوانند از آن به‌عنوان مزيتي رقابتي بهره‌گيري نمود. بنابراين قبل از اقدام به مبادرت بر اجراي طرح‌هاي مديريت دانش، سيستم زنجيره تامين نيازمند ارزيابي روابط سازماني و منابع موجود مي‌باشد تا مهم‌ترين و مناسب‌ترين راهبرد مديريت دانش خود را شناسايي نمايد. در اين پژوهش به‌منظور ارزيابي تاثيرات روابط رسمي و غيررسمي سازماني بر تسهيم مديريت دانش در شبكه زنجيره تامين، مدلي ارايه‌شده است و متغيرهاي سه‌گانه شامل: روابط رسمي، روابط غيررسمي و ريسك رابطه‌اي بر تسهيم دانش در حوزه زنجيره تامين مورد ارزيابي قرار خواهند گرفت. بدين منظور، پرسشنامه محقق ساخته‌اي را در ميان 100 نفر از مديران و كارشناسان شركت ساپكو توزيع كرده و نتايج آن مورد تجزيه‌وتحليل قرارگرفته است. نتايج و يافته‌هاي اين مطالعه، نشان مي‌دهد كه اعضاي زنجيره تامين، بر مبناي مزاياي ناشي از برقراري روابط رسمي غيررسمي سازماني صحيح و موثر، به دنبال كاهش ريسك و در ادامه تسهيم دانش مديريت مي‌باشند تا از اين طريق به مزيت رقابتي كه هدف نهايي آن‌ها است، دسترسي يابند. به‌علاوه؛ كاهش ريسك رابطه‌اي، اثر مثبت و معناداري را بر كيفيت و جريان تسهيم دانش در زنجيره‌تامين به همراه دارد.