بررسي عوامل اجتماعي موثر بر ميزان نشاط در استان خوزستان

Study of Influential Social Factors on Happiness in Khuzestan Province

نشاط و شادماني، پديده اي اجتماعي است كه نظريه پردازان مختلف با ديدگاه هاي متفاوتي به آن نگريسته اند. پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان نشاط و عوامل اجتماعي موثر بر آن انجام گرفته است. جامعه ي آماري اين پژوهش شامل شهروندان استان خوزستان در تابستان 1390 است كه 15 تا 65 سال سن دارند. با توجه به تنوع جامعه ي آماري و گستردگي استان، نمونه گيري به صورت چند مرحله اي انجام شد و بر اين اساس حجم نمونه 987 نفر انتخاب گرديد. براي سنجش ميزان نشاط از پرسشنامه ي جامع آكسفورد پس از انجام آزمون پايايي استفاده گرديد. نتايج حاكي از آن است كه ميزان نشاط در بين 9/1 درصد از پاسخگويان در حد كم و در مقابل 5/19 درصد از ميزان نشاط بالايي برخوردارند؛ همچنين 6/78 درصد از پاسخگويان نيز داراي ميزان نشاط متوسط هستند. بنابراين به طور كلي مي توان گفت كه پاسخگويان از ميزان نشاط متوسط رو به بالايي برخوردار هستند. نتايج حاصل از تحليل رگرسيون چند متغيري نيز نشان مي دهد كه احساس آنومي، احساس امنيت، اعتماد اجتماعي، دينداري، احساس محروميت و سن تاثير معني داري بر ميزان نشاط اجتماعي داشته اند، به نحوي كه اين 6 متغير با توجه به ضرايب B به ترتيب بيشترين تاثير را بر متغير وابسته داشته اند.

Happiness is a social phenomenon that has been studied from different standpoints by social theorists. This research seek to identification of Influential Factors in Social Happiness. for this, some sociological theories such as Durkhiems theory of Anomie, Ingleharts theory of Human Development, Gurrs theory of relative deprivation, Tov & Dieners theory of social trust, Simmels theory of individualism and Giddenss theory of Modernity has been applied. The instrument is Oxford Scale for measuring happiness that has been used after reliability test. The study population included people ageing between 15 and 65 resident in Khuzestan Province. And the sample size consist of 987 individuals that randomly selected by Cluster Sampling Method. The results indicate that Social Happiness is low among 1.9 percent of individuals. 19.5 percent enjoy high level of Happiness. And 78.6 percent have average amount of Happiness. Pearson’s correlation coefficient results show that significant relationship between interpersonal trust, religiousity and societal security whit Happiness is positive. While, relationship between relative deprivation and, anomie whit Happiness is negative. individualism and self-expression values hadn’t any significant relationship whit Happiness.