ارزيابي سطح برخورداري توسعه خدمات و امكانات رفاهي گردشگري در مراكز شهرستان هاي استان فارس

Ranking the amount of having Tourism Services and Facilities In Township Centers of Fars Province

پژوهش حاضر با هدف سطح بندي و تعيين ميزان توسعه يافتگي امكانات گردشگري موجود و خدمات بين راهي در مراكز شهرستان‌هاي استان فارس صورت گرفته است. روش بررسي اين پژوهش توصيفي تحليلي است. براي تعيين شاخص‌ها و اهميت وزني از مدل دلفي و براي تجزيه و تحليل داده‌ها از مدل تاپسيس استفاده شده است در ادامه ماتريس‌هاي IFE و EFE جهت برنامه‌ريزي راهبردي تدوين شده است. براي جمع‌آوري اطلاعات مورد نياز از كتاب‌ها، منابع آماري و پيمايش ميداني بهره گرفته شده است. به استناد يافته‌هاي تحقيق، ضريب پراكندگي به دست آمده حكايت از تفاوت و شدت نابرابري در ميزان بهره‌مندي از زير ساخت‌هاي گردشگري در استان فارس است. به گونه‌اي كه شهر شيراز از نظر ميزان برخورداري در طيف بسيار خوب قرار داشته و بقيه شهرستان‌ها در وضعيت مطلوبي قرار ندارند. همچنين بررسي ماتريس‌هاي IFE و EFE نشان مي‌دهد كه وضعت گردشگري شهرستان در محافظه كارانه است در اين صورت بايد جهت برنامه ريزي از استراتژي‌هاي WO كه هدفش كاهش نقاط ضعف و افزايش فرصت‌ها مي‌باشد، استفاده نماييم.