تحليل نابرابري منطقه اي استان گلستان با رويكرد عدالت اجتماعي

Analysis of Regional Disparities of Golestan Provience through Social Justice Approach

عدالت اجتماعي از مفاهيم بنيادين توسعه پايدار است. به منظور تبيين مفهوم عدالت اجتماعي، بررسي و شناخت مناطق مختلف از نظر امكانات مختلف اجتماعي، اقتصادي، بهداشتي و غيره ضرورت پيدا مي-كند. به همين دليل، اين تحقيق، با هدف بررسي وضعيت برخورداري شهرستان‌هاي استان گلستان و شناخت ميزان نابرابري موجود از امكانات اجتماعي، زيربنايي، درماني-بهداشتي و جمعيتي به رشته تحرير درآمده است. روش تحقيق بكار گرفته شده در اين پژوهش، توصيفي-تحليلي است. در راستاي دستيابي به اهداف، اطلاعات مورد نياز با تكيه بر اطلاعات كتابخانه اي، نتايج سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال 1385 و سالنامه آماري استان گلستان در سال 1386 جمع آوري گرديده است. براي سنجش درجه برخورداري و نابرابري مناطق جغرافيايي و رتبه بندي نابرابري ها در منطقه مورد مطالعه، از مدل تحليل عاملي و تحليل فضايي استفاده شده است. سپس جهت نمايش توزيع فضايي نابرابري ها در محيط GIS، با استفاده از روش خطي ساده مقادير به-دست آمده از تحليل عاملي، بي بُعد (استانداردسازي)شده و در نهايت درجه توسعه يافتگي و ميزان برخورداري شهرستان ها از شاخص هاي مورد نظر در محيط GIS، نشان داده شده است. يافته هاي تحقيق حاكي از عدم تعادل، وجود نابرابري هاي فضايي و نيز شكاف عميق بين شهرستان هاي استان به ويژه شهرستان گرگان است. شهرستان گرگان به-عنوان مركز استان، محل تمركز فعاليت هاي اقتصادي– اجتماعي است و اين امر، موجب اختلاف عميق اين شهرستان با شهرستان هاي ديگر استان شده است.