رابطه ي بين سرمايه فكري و عملكرد سازماني (مطالعه موردي: شركت ملي گاز ايران)

دنیای امروز، عرصه‌ی سازمان‌های دانش‌محور است و ثروت واقعی سازمان‌ها جذب و بهره‌برداری از نیروی انسانی متخصص و برتر، دانش و مهارت‌های این افراد، فرآیندها و رویه‌های داخلی، فرهنگ درون‌سازمانی، شهرت و خوش‌نامی در نزد مشتریان و ذی‌نفعان و به بیان دیگر دارایی‌های نامشهود و سرمایه فكری آنان است. مطالعات و پژوهش‌های قبلی، یك رابطه‌ی مثبت و قوی بین سرمایه فكری و عملكرد سازمانی را تایید می‌كند؛ لذا به لحاظ اهمیت این مقوله هدف این پژوهش، بررسی روابط میان اجزای سرمایه فكری (سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری، سرمایه ارتباطی) و اثرات آنها بر عملكرد سازمانی در شركت ملی گاز ایران است. روش پژوهش حاضر از نوع پیمایشی و همبستگی بوده كه مبتنی بر مدل معادلات ساختاری می‌باشد. بدین منظور اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه‌ای جامع و مدون جمع‌آوری شد و فرضیات پژوهش با استفاده از تكنیك‌های پیشرفته‌ی آماری از طریق نرم‌افزار PLS-Graph V. 3.00 مورد آزمون قرار گرفت. نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل معادلات ساختاری نشان داد كه بین اجزای سرمایه فكری روابط نسبتا قویی وجود داشته و همچنین سرمایه ساختاری بر عملكرد سازمانی تاثیر دارد كه مشابه نتایج تحقیقات پیشین می‌باشد، ولی در این پژوهش، سرمایه ارتباطی بر عملكرد سازمانی تاثیری نداشت.