ارزيابي قابليت روستاهاي شهرستان اردكان به منظور كاربرد انرژي خورشيدي با استفاده از GIS

Evaluation of the Potential of Ardakan Villages for the Application of Solar Radiation by Using GIS

جدي بودن مساله حفاظت از محيط زيست و همچنين امنيت انرژي الكتريسيته موجب شده كه فرآيند توليد برق توسط نيروگاه هاي خورشيدي مورد تاكيد قرارگيرد. به دليل موقعيت جغرافيايي ويژه و قرار گيري بر روي كمربند تابشي و بياباني، كشور ايران داراي اقليمي گرم و نيمه خشك مي باشد. در نتيجه بيشتر قسمت هاي ايران به ويژه نواحي مركزي آن داراي آسماني صاف و شفاف است كه اين امر باعث افزايش ساعات آفتابي و تابش دريافتي در مقايسه با ديگر نقاط جهان شده است. به همين دليل مطالعه و تحقيق در مورد احداث و به كارگيري سايت هاي خورشيدي در اين مناطق از كشور مي تواند باعث دست يابي به انرژي پاك و مطمين براي ساكنان اين مناطق شود. در اين مقاله با استفاده از قابليت سيستم اطلاعات جغرافيايي(GIS) و مدل پيش بيني تابش كلي، ميزان ساعات آفتابي و انرژي تابشي دريافتي براي هر كدام از ماه هاي سال محاسبه و مكان هايي كه داراي ساعات آفتابي روزانه بيش از 7/7 و متوسط تابش خورشيدي بيش از 3/5 كيلو وات ساعت بر متر مربع در روز داشتند، جهت احداث سايت هاي خورشيدي مناسب شناخته شدند. جهت تعبيه پانل هاي خورشيدي در روستاهاي اردكان اولويت با جهت جنوب و جنوب غربي است. به دليل استقرار مراكز جمعيتي بر روي دشت ها و دور بودن از تاثير ناهمواري ها در طول سال، انرژي تابشي دريافتي نوسان كمتري دارد و بيشتر روستاهاي اردكان جهت احداث سايت هاي خورشيدي مناسب مي باشند. همچنين اين تحقيق نشان مي-دهد مي توان از انرژي خورشيدي به عنوان انرژي پاك و پايدار استفاده نمود و بدين وسيله به توسعه پايدار مناطق روستاهاي اردكان كمك كرد.