پهنه بندي و ارزيابي زيست اقليم انساني استان سمنان

The Regionalization and the Evaluation of human bioclimatic of Semnan Province

در اين پژوهش جهت ارزيابي زيست اقليم انساني استان سمنان در هر يك از ماه هاي سال با به كارگيري روش ترجونگ از عناصر اقليمي ميانگين حداقل و حداكثر دما، ميانگين حداقل و حداكثر رطوبت نسبي، ميانگين ساعات آفتابي و ميانگين متوسط سرعت باد 4 ايستگاه سينوپتيك و 14 ايستگاه كليماتولوژي طي دوره آماري 16 ساله (1389-1373 ه.ش) و جهت تهيه نقشه پهنه ها در ماه هاي مختلف از نرم افزارهاي Autocad map وArc map بر اساس گراديان ارتفاعي و بافرينگ استفاده شده است. نتيجه اين بررسي نشان مي دهد، اغلب ايستگاه هايي كه در جنوب، شرق و غرب استان واقع شده اند در ماه هاي فروردين و آبان، ايستگاه هاي شمالي استان در ماه هاي ارديبهشت، خرداد، شهريور و مهر در محدوده آسايش مي باشند. به علت حاكميت پديده هاي كلان اقليمي بر جو كشور و به تبع آن بر استان تعدد تيپ هاي زيست اقليمي در ماه هاي سرد كاهش مي يابد و از سويي ديگر با شروع ماه هاي گرم سال و كاهش نقش پديده هاي كلان اقليمي و غلبه عوامل محلي تعداد تيپ ها افزايش مي يابد.