آرمان‌گرايي در واقع‌گرايي جلال آل‌احمد

Idealism in the Realism of Jalal Al -e- Ahmad

جلال آل احمد از نويسندگان بنام و صاحب سبك در داستان معاصر فارسي، به‌ويژه داستان كوتاه است. او در سفرنامه‌نويسي و تك‌نگاري، همچون حوزه پژوهش و ترجمه مهارت خود را نشان داده است. اين نوشتار برآن‏است تا با بررسي و تحليل آثار داستاني جلال، و البته بدون پيشْ‏ْداوري، به دنياي آرماني يا همان آرمان‌ْشهر او بپردازد و نشان دهد كه چگونه اين نويسنده روشنفكر در اين كسوت با روزگاري پر فرازونشيب و آثاري ميان‌مايه؛ بيشتر، روشن‌بيني معترض است تا نويسنده‌اي تاثيرگذار و جريان‌ساز. در پايان نيز به‌خوبي روشن مي‌شود كه چگونه او توانست با پايبندي به باورها و اعتقادات خود، براي رسيدن به آرمان‌ها، مبارزه كند.او به‏حتم در اين راستا، نوشتن را بهترين شيوه مي‌دانست. بررسي دوران زندگي جلال آل احمد و آثار وي و به‌ويژه در سال‌هاي پاياني عمر، بيشتر بيانگر اين نكته است كه او نويسنده‌اي واقع‌گراست؛ اما باوجوداين، در پشت پرده واقعيت‌گراييِ او، براي سامان‌دادن اوضاع و شرايط جامعه، سعي و تلاشي در جست‌وجوي آرمان‌شهري ايده‌آل وجود دارد كه اين گفتار بيشتر به آن مي‌پردازد.

Jalal Al-e Ahmad is one of the well-known writers in the contemporary Persian stories, especially short stories. He has shown his talent in travel and monograph writing as well as, research and translation. This paper is intended to study the ideal world means his utopia by analyzing his stories (without prejudice) and show that how this open-minded writer is considered as a protestor author than an effective writer in this day which is full of ups and downs. In the end, it becomes clear that how well he could overcome them by believing in his beliefs in order to reach his desires or ideals. Certainly in this respect, writing is the best way for him. Studying the period of his life and also his works in particular during the end of his life indicate that he is the realistic writer; nevertheless, behind his realistic ideas, there is more effort in order to seek the ideal utopia as organizing the conditions of society as well, it will be studied in this article.