معناداري اثربخشي آموزش والدين كودكان نافرمان بر روش هاي فرزندپروري مادران و مشكلات رفتاري كودكان

به منظور بهبود روش هاي فرزندپروري مادران و كاهش مشكلات رفتاري كودكان بر اساس برنامه «فرزندپروري كودك نافرمان» (لانگ و فورهند، 2002) مطالعه اي شبه آزمايشي از نوع گروه هاي نامعادل انجام شد.گروه نمونه شامل 25 مادر (ميانگين سني 30 سال) مراجعه كننده به خانه هاي سلامت و اسباب بازي منطقه 10 شهرداري تهران، داراي كودك 4-6 سال و داوطلب شركت در پژوهش بود كه به دو گروه (آزمايش 13 و گواه 12 نفر) تقسيم شدند. در مرحله پيش آزمون، دو گروه سياهه رفتاري والدين و نيز سياهه رفتاري كودك آيبرگ را تكميل كردند. 6 جلسه برنامه آموزش والدين در طول 2 ساعت براي گروه آزمايش اجرا شد. نتايج حاصل از مقايسه ميانگين پس آزمون گروه ها با تحليل كوواريانس، نشان داد برنامه آموزش والدين، بهبود روش هاي فرزندپروري و بعد كنترل قاطعانه مادران گروه آزمايش را به دنبال داشت. تفاوت معناداري در ديگر ابعاد روش هاي فرزندپروري و مشكلات رفتاري كودكان بين گروه هاي آزمايشي و گواه مشاهده نشد. يافته هاي پژوهش بر پايه مفهوم روش ها و ابعاد فرزندپروري، نقش تفاوت هاي فرهنگي، شيوه و مولفه برنامه هاي آموزش والدين و نيز عامل زمان و ابزار مورد بحث قرار گرفته است.