ارتباط پرخاشگري با مهارت هاي ارتباطي منجيان غريق مرد شهر تهران

The Relationship of Aggression with Communication Skills of Male Lifeguards in Tehran

هدف از اجراي تحقيق حاضر، تعيين ارتباط بين پرخاشگري با مهارت‌هاي ارتباطي منجيان غريق مرد شهر تهران بود. به همين منظور از بين 300 نفر از منجيان غريق به‌صورت خوشه‌اي و تصادفي ساده و براساس جدول مورگان، 169 نفر به‌عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. روش تحقيق از نوع همبستگي و ازلحاظ هدف جمع‌آوري داده‌ها كاربردي، ازنظر زمان، حال‌نگر و نحوه جمع‌آوري داده‌ها به‌شكل ميداني بوده است. براي اجراي اين تحقيق از پرسشنامه‌هاي پرخاشگري باس و پري (1992) و مهارت‌هاي ارتباطي بارتون جي (1990) و پرسشنامه اطلاعات فردي استفاده شد. به‌منظور توصيف متغيرهاي تحقيق از شاخص‌هاي آمار توصيفي استفاده شد. براي تعيين توزيع طبيعي داده‌ها از آزمون كولموگروف- اسميرنوف و براي آزمون فرضيه‌ها از روش آماري همبستگي پيرسون و رگرسيون استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد پرخاشگري با مهارت‌هاي ارتباطي منجيان غريق مرد شهر تهران ارتباط معناداري ندارد.

The aim of the present study was to determine the relationship between aggression and communication skills of male lifeguards in Tehran. 169 lifeguards were selected from 300 subjects as the sample of this study based on Morgan Table by cluster simple random sampling method. The methodology of this study was correlation. The study was application with regard to the purpose of data collection, provisional in terms of time and a field study with regard to the way the data were collected. Bus and Peri Aggression Questionnaire (1992), Barton J Communication Skills Questionnaire (1990), and a demographic questionnaire were used in this study. In order to describe research variables, descriptive statistics were used. In order to determine the normal distribution of data, Kolmogorov-Smirnov test was used. In addition, Pearson correlation and regression were used to test the hypotheses. The results showed no significant relationship between aggression and communication skills of male lifeguards in Tehran.