بازنمايي طلاق در سينماي دهه هشتاد ايران

Representation of Divorce in Iranian Cinema in the 1380s

در اين مقاله، هدف ما پاسخ به اين پرسش اساسي است كه فيلم‌هاي سينمايي دهه هشتاد شمسي طلاق را چگونه بازنمايي و برساخت كرده اند؟ اين پرسش در چارچوب نظريه بازنمايي مطرح شده و براي پاسخ به آن، 21 فيلم توليد شده در اين دهه كه مسيله طلاق محور اصلي روايت‌شان بود، به روش تحليل محتوا بررسي شده است. يافته هاي مقاله نشان مي دهد كه فيلم‌هاي سينمايي ايراني در خلال روايت‌هاي خود، كوشيده اند نوعي شناخت و دانش عامه‏پسند درباره طلاق در دسترس مخاطبان قرار دهند و اين پديده و آسيب‌هاي ناشي از آن‌را تبيين كنند. فيلم‌هاي ايراني، هم اطلاعاتي زمينه‌اي همچون تركيب سني و جنسي، طبقه اجتماعي، وضعيت شغلي آسيب‌ديدگان از طلاق ارايه مي‌كنند و هم اطلاعات مختلفي درباره روابط اجتماعي و خانوادگي، نگرش‌ها، شيوه‌هاي زندگي و آسيب‌هاي اجتماعي آنها به دست مي‌دهند. همچنين توليد‏كنندگان آنها اغلب كوشيده اند تبييني از طلاق شخصيت‌هاي خود ارايه كنند.

In this paper, we aim to answer the question of how “divorce” is represented in Iranian movies produced during 1980s. The questions raised in the framework of representation theory. To answer the key question, 21 films which has been made in the decade of 1380, were studied through content analysis method. Thus, reverse questionnaire was prepared and films were analyzed basing on content analysis. Findings show that Iranian movies present kind of popular knowledge about social problems such as divorce in their narrations. The findings also show this assumption that Iranian films have basic information such as age and sex composition, social class, employment status information of divorced actor and actress and various information about their social and family relationships, attitudes and lifestyles. In addition, manufacturers often provide explanation of the divorce of their characters in their movies.