احساس امنيت اجتماعي و تعيين‌‌كننده‌هاي اجتماعي اقتصادي آن مطالعه‌ي موردي: شهر سبزوار

مقاله‌ي حاضر با استفاده از روش پيمايشي به بررسي توصيفي چهار بعد از امنيت اجتماعي در شهر سبزوار مي‌پردازد. اين ابعاد عبارتند از احساس امنيت جاني، مالي، آبرو و حيثيت اجتماعي، و احساس امنيت در معابر شهري. آنگاه رابطه‌ي متغير امنيت اجتماعي را با برخي عوامل اجتماعي، اقتصادي و جمعيت‌شناختي از جمله اعتماد اجتماعي، احساس عدالت اجتماعي، پايگاه اجتماعي اقتصادي، سن، جنس، محل تولد، وضعيت تاهل و مهاجرت، مورد بررسي قرار مي‌دهد. نتايج نشان مي‌دهد كه پاسخ‌گويان بيشترين احساس امنيت را در بعد جاني دارند و ابعاد آبرو و حيثيت اجتماعي، مالي و احساس امنيت در معابر شهري در مرتبه‌هاي بعدي قرار دارد. به علاوه متغيرهاي جنسيت، محل تولد، تحصيلات، احساس عدالت اجتماعي و اعتماد اجتماعي با احساس امنيت اجتماعي رابطه‌ي معني‌داري دارند. بدين معني كه مردان، متولدين روستا، افراد با تحصيلات پايين‌تر، افرادي كه احساس عدالت اجتماعي بيشتر مي‌كنند و افراد داراي اعتماد اجتماعي بيشتر، از احساس امنيت اجتماعي بالاتري برخوردارند. نتايج رگرسيون چند متغيره نشان مي دهد كه دو متغير احساس عدالت اجتماعي و اعتماد عمومي به ترتيب وارد مدل شده و مجموعاً 17 درصد از تغييرات متغير وابسته را تبيين مي كنند. از اين رو مي توان استنباط كرد كه امنيت اجتماعي صرفاً يك پديده ي سخت افزاري نيست كه فقط با نيروي كنترل گر تامين شود و متغيرهاي نرم افزاري، زمينه ي اصلي را شكل مي دهد كه در آن امنيت اجتماعي شكل مي گيرد.