اثربخشي آموزش تصويرسازي ارتباطي بر كيفيت روابط زناشويي زوج‌ها

Effectiveness of imago relational therapy on couples’ marital quality

چكيده هدف: هدف پژوهش تعيين اثربخشي آموزش تصويرسازي ارتباطي بر كيفيت روابط زناشويي زوج‌ها بود. روش: طرح پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري با گروه گواه و جامعه آماري شامل 54 زوج مراجعه‌كننده به ‌مركز مشاوره خانواده آموزش و پرورش و ‌مركز مشاوره ارمغان شهرستان بهبهان بود. از ميان آن ها 16 زوج داوطلب به ‌روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به دو گروه 8 زوجي تقسيم شد. ابزار پژوهش پرسشنامه كيفيت روابط زناشويي پري 2004 و آموزش تصويرسازي ارتباطي هندريكس 1990 بود كه به مدت 10 جلسه‌ 90 دقيقه‌اي هر هفته دو جلسه اجرا شد. يافته‌ها: نتايج بيانگر افزايش نمره كيفيت روابط زناشويي (694/11 =F ، 005/0P < ) خشنودي در ارتباط (218/15 =F، 008/0P < )، ميزان سپري كردن زمان زوج‌ها با يك‌ديگر (180/35 =F ، 001/0P < )، احتمال جدايي (589/26 = F، 003/0P < )، فراواني اختلاف (994/ 28 =F ، 001/0P < ) و مديريت تعارض (162/7 =F، 011/0P < ) و پايداري اثر آموزش بر كيفيت روابط زناشويي (791/7 = F، 019/0P < ) خشنودي در ارتباط (881/25 = F، 004/0P < )، ميزان سپري كردن زمان زوج‌ها با يك‌ديگر (450/32 = F، 001/0P < )، احتمال جدايي (449/16 = F، 002/0P < )، فراواني اختلاف (956/28 = F، 001/0P < ) و مديريت تعارض (162/8 = F، 050/0P < ) در مرحله پيگيري يك‌ماهه بود. نتيجه‌گيري: استفاده از روش تصويرسازي ارتباطي به‌علت ملموس كردن و عيني‌سازي مشكلات ارتباطي و ارايه راه‌حل‌هاي مناسب مي‌تواند در كيفيت روابط زناشويي زوج‌ها تاثير داشته و روش مفيدي باشد.

Abstract Aim: The aim of current study was the effectiveness of imago relational therapy on couple marital quality. Methods: Resaerch method was sem experimental design with pretest, posttest and control group with fallow up and the population included 54 couples were referred from armaghan and education family therapy counseling centers in Behbahan city. 16 couples were selected by convenience sampling method and divided into two groups as experiment and control. Research instruments include measure of marital quality questionnaire Perry 2004 and imago relational therapy Hendrix 1990. Results: The results showed that imago relational therapy had effective role on marital quality (F = 11.694, P < 0.005), relationship satisfaction (F = 15.218, P < 0.008) couple times spend together (F = 35.180, P < 0.001), possibility of separation (F = 26.589, P < 0.003), frequency of differences (F = 28.994, P < 0.001) and conflict management (F = 7.162, P < 0.011). However the results showed that that imago relational therapy were constanted effective role on marital quality (F = 7.791, P < 0.019), relationship satisfaction (F = 25.881, P < 0.004) couple times spend together (F = 32.450, P < 0.001), possibility of separation (F = 16.449, P < 0.002), ferequency of differences (F = 28.956, P < 0.001) and conflict management (F = 8.162, P < 0.005). Conclusion: The use of imago therapy due to visualization of the relational problems and give suitable slutions could have the effect on marital quality.