بغيه الطالب لايمان ابي‌طالب

بغيه الطالب لايمان ابي‌طالب، رساله‌اي در اثبات ايمان ابوطالب از محمد بن رسول برزنجي دانشور شافعي (متوفي 1103 ق) است. وي سخن را با تعريف اسلام و ايمان آغاز مي‌كند و به نقل از محدثان و متكلمان سنّي، سخن گفتن به لفظ توحيد و نبوت را شرط انحصاري ايمان نمي‌داند، بلكه هر كاري را كه ايمان به خدا و رسول را نشان مي‌دهد، نشان دهنده ايمان مي‌داند. به نظر وي، بر اساس اشعار و مواقف ابوطالب، بايد او را در شمار پيشكسوتان در ايمان به پيامبر دانست. آنگاه به برخي از اشكالهايي كه در اين زمينه مطرح شده، پاسخ مي‌گويد. برزنجي پيش از اين رساله، رساله‌اي ديگر به نام سداد الدين نگاشته كه در اين نوشتار، به آن ارجاع مي‌دهد.