بررسي مدل علّي مراقبت والدين و تعارض بين والديني با صميميت رومانتيك با واسطه ادراك از تعارض بين والديني و دلبستگي اجتنابي

An Investigation in to the causal model of parental care and inter parental conflict with romantic intimacy and mediating role of inter parental conflict perception and avoidance attachment

چكيده خانواده به‌عنوان مهم ترين محيط اجتماعي موثر بر رشد رواني و شخصيتي افراد شناخته مي‌شود. در اين راستا، هدف پژوهش حاضر بررسي مدل علّي مراقبت والدين و تعارض بين والديني با صميميت رومانتيك باواسطه گري ادراك از تعارض بين والدين و دلبستگي اجتنابي در دانشجويان بود. 164 دانشجوي دانشگاه شهيد چمران اهواز به روش نمونه گيري تصادفي چندمرحله اي انتخاب شدند و ابزارهاي پيوند با والدين، سبك‌هاي دلبستگي بزرگسالان، ادراك كودكان از تعارض بين والديني و صميميت را تكميل نمودند. تحليل مدل با استفاده از تحليل مسير و نرم‌افزارهاي 21-SPSS و AMOS انجام شد. نتايج نشان داد كه مدل پيشنهادي از برازش كافي برخوردار است و برازش بهتر از طريق حذف مسيرهاي غير معني‌دار و با استفاده از شاخص هاي اصلاحي حاصل شد. همچنين، ضرايب غيرمستقيم معني دار و تعدادي غير معني دار بودند. بر اساس يافته ها مي‌توان گفت در شرايطي كه تعارض بين والدين وجود دارد، مراقبت نامناسب پدرانه و مادرانه موجب شكل گيري سبك دلبستگي اجتنابي، كاهش اعتماد و كاهش صميميت رومانتيك در روابط بعدي مي‌شود. فردي كه شاهد نزاع و درگيري در روابط بين والدين خويش است، از جهت احساس كارآمدي مقابله اي تحت تاثير قرار مي گيرد، با كاهش احساس كارآمدي مقابله در وي، احساس ناتواني و خودسرزنشي در ارتباط با تعارض ادراك‌شده خانواده در فرد ايجاد مي‌شود كه در برخورد با مسايل فرد را مستعد مديريت نادرست تعارض هاي در روابط بزرگسالي خواهد كرد.