روند تغييرات شاخص سطح برگ، عملكرد و اجزاي عملكرد لوبيا سبز (Phaseolous vulgaris L) با كاربرد سولفات روي و نيتروژن

تغذیه صحیح گیاه یكی از عوامل مهم در بهبود عملكرد كمّی و كیفی محصول به­ شمار می­آید. بر این اساس، اثر سطوح مختلف سولفات روی و نیتروژن بر شاخص سطح برگ، عملكرد و اجزای عملكرد لوبیا سبز در تابستان سال 1391 به صورت كرت­ های خُرد شده در قالب طرح بلوك­ های كامل تصادفی با سه تكرار در شهرستان دزفول بررسی گردید. در این تحقیق كرت­ های اصلی، شامل چهار سطح مصرف نیتروژن (صفر، 30 ، 60 و90 كیلوگرم در هكتار) از منبع كود اوره و كرت­ های فرعی شامل چهار سطح مصرف سولفات روی (صفر، 10، 20 و 30 كیلوگرم در هكتار) بودند. نتایج نشان داد كه مصرف 90 كیلوگرم نیتروژن در هكتار، شاخص سطح برگ، ماده خشك كل گیاه، عملكرد دانه، عملكرد بیولوژیك، شاخص برداشت و میزان پروتئین را افزایش داد. مصرف سولفات روی در مقادیر 20 كیلوگرم در هكتار بیشترین مقدار عملكرد و اجزای آن را به خود اختصاص داد. بیشترین شاخص سطح برگ، عملكرد بیولوژیكی، عملكرد دانه، شاخص برداشت و میزان پروتئین با كاربرد همزمان 90 كیلوگرم نیتروژن و 20 كیلوگرم سولفات روی در هكتار حاصل گردید. به ­نظر می ­رسد مصرف عنصر روی در غلظت­ های مناسب از طریق دخالت در فرآیندهای فیزیولوژیكی و متابولیسم نیتروژن در گیاه به عنوان یك عنصر ضروری، فرآیندهای رشد در لوبیا سبز را تسریع نموده و باعث افزایش عملكرد آن می­ گردد.