اثر دز و زمان مصرف علف كش اگزاديارژيل در مراحل مختلف رشدي بر زيست توده علف هاي هرز و عملكرد غده سيب زميني (Solanum tuberosum L)

به ­منظور بررسی اثر دز و زمان مصرف علف­ كش اگزادیارژیل به­ صورت پس­ رویشی بر زیست توده علف ­های هرز و عملكرد غده سیب ­زمینی، آزمایشی مزرعه ­ای در ایستگاه تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی آلاروق اردبیل در سال 1392 انجام شد. آزمایش به صورت فاكتوریل در قالب طرح بلوك ­های كامل تصادفی با سه تكرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل، دزهای مختلف علف­ كش اگزادیارژیل (صفر، 0.05 ، 0.1 ، 0.2 ، 0.4 ، 0.6 و 0.8 لیتر ماده موثره در هكتار) و زمان مصرف علف­ كش (مرحله سبز شدن، استولون ­زایی و حجیم ­شدن غده سیب ­زمینی) بودند. همچنین، تیمار وجین كامل (بدون علف ­هرز) نیز به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد كه كاربرد اگزادیارژیل به میزان 0.8 لیتر ماده مؤثره در هكتار، باعث كاهش زیست توده علف­ های هرز به میزان 66.16 درصد نسبت به شاهد (بدون وجین علف­ هرز) شد. از بین زمان ­های مصـرف اگــزادیارژیل در مــراحل مختلف رشدی سیب ­زمینی، مرحله سبز شدن سیب­ زمینی بالاترین درصد كاهش زیست توده علف ­های هرز را به ­وجود آورد. نتایج، همچنین، نشان داد كه بعد از تیمار وجین كامل، كاربرد اگزادیارژیل به میزان 0.8 لیتر ماده مؤثره در هكتار، تعداد غده­ های بذری و عملكرد كل غده را به ­ترتیب 82.16 و 51.59 درصد افزایش و تعداد غده ­های غیر بذری را نسبت به شاهد بدون وجین 43.17 درصد كاهش داد. در میــان زمان ­های مصرف اگزادیارژیل در مراحل مختلف رشدی سیب­ زمینی، مرحله سبز شدن سیب ­زمینی، بالاترین تعداد غده ­های بذری و عملكرد كل غده را داشت. اما این كار، بر تعداد غده ­های غیر بذری تاثیر معنی ­داری نداشت. اثرات متقابل دزهای علف­ كش اگزادیارژیل و زمان مصرف آن، نشان داد كه در بین دزهای مختلف اگزادیارژیل، كاربرد دز 0.8 لیتر ماده مؤثره در هكتار در مرحله سبز شدن سیب­ زمینی، توانست تعداد غده­ های خوراكی را 100 درصد افزایش دهد. بر اساس نتایج این آزمایش، كاربرد دز 0.8 لیتر ماده موثره در هكتار و در مرحله سبز شدن سیب ­زمینی، بیشترین كارایی را در كنترل علف­ های هرز سیب ­زمینی و افزایش عملكرد كل غده داشت.