محدوده آسايش حرارتي در فضاي باز مسكوني سنتي شهر يزد

مروزه بحث توسعه همه جانبه همگام با توجه و توسعه مقوله محيط زيست مطرح مي­باشد. به عنوان يكي از ملزومات توسعه محدوده آسايش حرارتي را مي­بايست براي هر منطقه تعيين كرد. در اين مقاله محدوده آسايش حرارتي در فضاي باز مسكوني مورد بررسي قرار خواهد گرفت. با توجه به قرارگيري بيشتر مناطق ايران در نواحي گرم و خشك و نقش تعيين­كننده حياط در خرد اقليم به خصوص در مناطق كويري، خانه­هاي سنتي شهر يزد به عنوان نمونه موردي انتخاب گرديدند. اين پژوهش هماهنگ با مدل اشري و به روش توصيفي- تحليلي محدوده آسايش حرارتي در فضاي باز مسكوني يزد را مشخص مي­نمايد. به همين منظور سه خانه سنتي به عنوان نمونه انتخاب گرديده و در نهايت محدوده حرارتي در فضاي باز مسكوني تعيين گرديد. بر اين اساس ميزان دماي خشك در محدوده آسايش حرارتي بنا بر نظر پرسش­شوندگان ميان 42/ 25 و 23/ 24 درجه سانتيگراد و رطوبت نسبي 58/ 52 و 16/ 45 مي­باشد.