سطح بندي و درجه توسعه يافتگي شهرهاي استان ايلام با استفاده از روش تحليل عاملي و تحليل خوشه اي

شناخت و بررسي امكانات، استعدادها، نقاط قوت و ضعف و در پي آن تعيين سطوح توسعهيافتگي هر يك از نقاط شهري، نخستين گام در فرآيند برنامهريزي و توسعهي نواحي شهري به شمار ميآيد. به منظور بررسي ميزان توسعهي انساني و سطحبندي سكونتگاهها و در عين حال تعيين ميزان برخورداري آنها از شاخصهاي توسعه، روشها و تكنيكهاي متفاوتي وجود دارد كه يكي از بهترين و پركاربردترين اين روشها، تكنيك تحليل عاملي مي‌باشد. هدف اين مقاله بررسي ميزان برخورداري هر يك از شهرهاي استان ايلام از شاخص‌هاي توسعه‌ي شهري بوده، نوع تحقيق كاربردي و روش تحقيق توصيفي- تحليلي مي‌باشد. روش جمع‌آوري اطلاعات اسنادي (كتابخانه‌اي) بوده است. در اين مقاله جهت تحليل شاخص‌هاي توسعه‌ي شهري در استان ايلام، 28 متغير تاثير‌گذار، مورد بررسي قرار گرفته و با تكنيك پيشرفته تحليل عاملي به صورت تركيبي در 4 عامل عمده تحليل و درصد تاثير‌گذاري هر يك از اين عوامل در توسعه‌ي انساني استان مشخص شده است. سپس بر اساس نتايج حاصله (امتيازات عاملي) با بكار‌گيري روش تحليل خوشه‌اي، سطح‌بندي شهرهاي استان ايلام در گروه‌هاي همگن و مشابه به لحاظ ميزان توسعه‌يافتگي هر يك از آنها صورت پذيرفته است. نتايج بدست آمده نشان مي‌دهد كه پراكنش سطوح توسعه نامتعادل بوده و بين شهرهاي استان ايلام از نظر‌ توسعه يافتگي ناهماهنگي ديده مي‌شود