واكنش چغندرقند از نظر عيار و صفات مورفولوژيك به تغذيه تحت آبياري با پساب

به­منظور بررسي واكنش گياه چغندرقند از نظر عيار قند و صفات مورفولوژيك به مديريت تغذيه تحت آبياري با پساب، آزمايشي به­صورت كرت­هاي يكبار خرد شده در قالب طرح بلوك­هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال زراعي 1392 در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه شهركرد به اجرا درآمد. كرت هاي اصلي شامل سه مرحله 1- آبياري با پساب شهري در مرحله دو تا چهار برگي چغندر قند 2- آبياري با پساب شهري در مرحله هشت تا 12 برگي چغندر قند، 3- آبياري با آب معمولي (شاهد) و كرت فرعي آزمايش شامل چهار تيمار كودي: كود گوسفندي، كمپوست بستر قارچ، كود شيميايي و بدون كود (شاهد) بود. نتايج نشان داد استفاده از پساب در مرحله هشت تا 12 برگي به­طور معني­داري سبب افزايش وزن تك ريشه، وزن تر اندام هوايي، طول و قطر ريشه در مقايسه با آب معمولي گرديد. اما غلظت عناصر مس و منگنز در اندام هوايي، عيار قند و شكر قابل استحصال تحت تاثير تيمار­هاي آبياري قرار نگرفتند. در حالي كه اثرات تيمارهاي كودي بر اين صفات معني­دار بودند. در بين تيمار­هاي كودي بيشترين وزن تك ريشه، وزن تر اندام هوايي، طول و قطر ريشه به تيمار كود گوسفندي و تيمار آبياري با پساب در مرحله هشت تا 12 برگي اختصاص داشت.