موسيقي خياباني به دنبال جايگاه موسيقي در منظر شهر

هنر شهري، رويدادي سيال در شهر است كه مفهوم آن به­دنبال تغييرات رفتارهاي اجتماعي، امكانات و حيات جمعي، رشد و متناسب با زمينه خود ظهور كرده و شامل هنرهاي مختلفي مانند نمايش­، ديوارنگاري، مجسمه و موسيقي­ است. در فضاهاي عمومي تهران معاصر انواع مختلف هنر شهري ديده مي­شود كه از اين بين موسيقي، اگرچه در دو مقياس متفاوت خرد و كلان در شهر حضور دارد، اما اين هنر، علي رغم تاثيرگذاري بر حيات جمعي شهر، در قياس با ساير هنرهاي شهري، كمتر مورد توجه واقع شده است. به گونه­اي كه صحنه كالبدي- فضايي شهر، جايگاهي مناسب براي اجراي موسيقي ندارد. در راستاي رسيدن به فضاي شهري مناسب كه بتواند زمينه اي مناسب براي اجراي موسيقي خياباني باشد، اين سوالات مطرح مي­شود كهآيا در تمام نقاط شهر، شرايط يكساني براي اجراي موسيقي خياباني وجود دارد؟ مكان­هايي كه تبديل به بستر اجراي آن شده­اند، چه ويژگي هايي را شامل مي­شوند؟ اين مكان ها به همراه موسيقي خياباني چه تاثيري بر رفتار اجتماعي و فردي رهگذران دارند؟ مقاله­ حاضر بر آن است با شناسايي موسيقي خياباني، به عنوان هنري موثر در شهر، جايگاه گمشده­ آن را بازيابد تابخشي از حيات جمعي شهر به آن بازگردانده شود.