شناسايي گرد و غبار با استفاده از شاخص TIIDI بهبوديافته و به كارگيري داده هاي سنجنده ماديس

در تحقيق پيش رو با به كارگيري شاخص يكپارچه مادون قرمز حرارتي ماديس به شناسايي اوليه ذرات گرد و غبار و بررسي ميزان شدت آن ها در استان هاي ايلام و خوزستان طي سال هاي 1384 تا 1391 پرداخته شده است. به اين منظور ابتدا با توجه به آناليزهاي آماري روي داده هاي آموزشي، شاخص به كاررفته بهبود يافته است و TIIDI بهبوديافته معرفي مي شود. سپس، اين شاخص براي منطقه موردنظر بومي سازي شده است. بنابراين، در مرحله اول داده هاي آموزشي مناسب براي سه كلاس ابر، گرد و غبار و آسمان عاري از گرد و غبار و ابر جمع آوري شده است. سپس، رفتار تابشي سه كلاس مذكور در باندهاي مادون قرمز حرارتي ماديس بررسي و شاخص TIIDI براي شناسايي گرد و غبار روي داده در منطقه مطالعاتي محاسبه مي شود. در مرحله بعد، دقت كلي شاخص موردنظر با استفاده از داده هاي ايستگاه هاي هواشناسي به دست آمده است كه به دليل پايين بودن اين كميت، شاخص مذكور با بررسي تعدادي از نمودارهاي آماري در منطقه مطالعاتي بهبود يافته است و دقت كلي شاخص پيشنهادي با شاخص پيشين مقايسه مي شود. نتايج حاكي از آن است كه در صورت استفاده از شاخص بهبوديافته علاوه بر افزايش دقت (از 64 به 65 درصد) مي توان شدت گرد و غبار را نيز تخمين زد.