تحليل توانمندي هاي شبكه هاي ارتباطي شهر تبريز در زمان وقوع زلزله با استفاده از GIS

زلزله يكي از سوانحي است كه به سبب شرايط خاص جغرافيايي، كشورمان را دائما مورد تهديد قرار مي دهد و در اين بين، شريان هاي ارتباطي عنصر كليدي تخفيف يا تشديد دامنه هاي آسيب پذيري مي باشند و بدون ترديد عملكرد بهينه شبكه حمل­و­نقل مي تواند باعث كاهش اثرات مستقيم و غيرمستقيم ناشي از بحران شود. در اين راستا به­منظور شناسايي آسيب پذيري و كارايي شبكه ارتباطي شهر تبريز در زمان وقوع زلزله، توان كشش پذيري اين شبكه در قالب روش توصيفي–تحليلي و در نرم­افزار GIS مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل از يافته هاي تحليلي نرم افزار GIS گوياي اين است كه به جز شبكه هاي ارتباطي نيمه شرقي شهر تبريز مابقي شبكه هاي ارتباطي نقاط مختلف شهر (غرب، شمال و جنوب) داراي آسيب پذيري بالايي در زمان وقوع احتمالي زلزله مي باشند. در واقع از جمع بندي نتايج مي توان اين­گونه استنباط نمود كه به دليل حجم بالاي آسيب پذيري شريان هاي حمل ونقل شهر تبريز، گزينه هاي خروج از وضعيت بحراني و به تبع آن بازگشت به شرايط عادي در حد پايين بوده و شرايط خروج از وضعيت بحراني با شريان هاي ارتباطي موجود به مراتب پيچيده تر مي باشد.